


<p>Драмата „Госпоѓица Јулија“ од Август Стриндберг доби современо сценско читање.</p>
<p>&nbsp;</p>
<p>На 28 април, претставата, поддржана од Europe House Битола, портретираше една приказна, изградена врз основа на содржината на оригиналниот текст.</p>
<p>„Госпоѓица Јулија“ отвора категории што постојат во континуитет на човечкото постоење –&nbsp;&nbsp; класа, моќ, страст и кревка граница меѓу љубов и доминација. Сместена во грофовска кујна, во ноќта на Иванден, приказната ги следи Јулија, Жан и Кристина. Судир на ставови, психолошка тензија и флерт развиваат игра на моќ, каде што секој чекор е спуштањето до морален пад. Јулија ја има супериорноста кон Жан во однос на класата, додека Жан ја има супериорноста во однос на Јулија во поглед на лажниот морал. А Кристина се има себеси и своето достоинство.</p>
<p><img src="/images/260426-120_800x533.jpg" alt="260426 120 800x533" width="800" height="533" /></p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Ова драмско портретирање покажува како човековите односи можат да станат деструктивна сила. Преку интензивната и кревка врска меѓу Јулија и Жан, претставата открива што следи кога владее незадоволството од себеси, манипулацијата и амбицијата за одреден општествен углед.</p>
<p>Дејствувањата на ликовите се приказ на тоа дека аристократските манири немаат никаква врска со семејното потекло и општествената положба на човек. И дека е опасно да се игра со оган, кога изворот на огнот е лик што зема залет за да ја достигне иднината што отсекогаш ја сонувал, уништувајќи сѐ што дотогаш имал. И, тоа не е поради опасноста на човек, туку поради неговата природа.</p>
<p>Жан перспективата за светот ја осознавал гледајќи одоздола. Погледот кон прозорецот што го имал му разбудило сонување, но и освестување, за сѐ што тој е и сака да биде. Отпосле дејстувањето управувано од поривот за различен живот од дотогашниот, претходно помогнато од добро избрани зборови, прави планови за иднина, поради минато што не е исполнето и желба што живее отсекогаш. А, Јулија покажува дека дното и висината ги дели познавањето на себеси и достоинството. Бидејќи, човек дури и кога сака да избега, во куферот се носи само себеси, ако тоа го има...</p>
<p><img src="/images/260426-197_800x533.jpg" alt="260426 197 800x533" width="800" height="533" /></p>
<p>&nbsp;</p>
<p>Пропаѓањето на ликовите во оваа драма е само навраќање кон нивната суштина, нивната природа што дотогаш била само потисната и уредена за да прилега на општеството.</p>
<p>Претставата, исто така, се карактеризира со своја специфичност затоа што фукционира со еден одмерен минимализам од сценографски елементи. Оттука, претставата е мобилна и совршена за гостувања, изведувања во класичен театар и алтернативни простори.</p>
<p>Оваа изведба е прекрасно визуелно и емотивно искуство што ја предизвикува публиката да се соочи со сопствените претстави за моќ, морал и слобода и да го доживее прашањето – дали после одредено дејствување, човек се менува или само на површината излегува неговата вистина?</p>
<p>&nbsp;</p>
<div dir="ltr">Режија - Иван Јерчиќ</div>
<div dir="ltr">Госпоѓица Јулија - Викторија Степановска Јанкуловска</div>
<div dir="ltr">Жан - Никола Стефанов</div>
<div dir="ltr">Кристина - Марија Стефановска</div>
<div dir="ltr">Костимограф - Марта Дојчиновска</div>
<div dir="ltr">Светло - Никола Ѓоргиевски</div>
<div dir="ltr">Продукција ОХО, во соработка со Europe House Битола, КИЦ Битола, Центар за култура Битола</div>
<p><img src="/images/260426-200_800x533.jpg" alt="260426 200 800x533" width="800" height="533" /></p>
<p><img src="/images/260426-212_800x533.jpg" alt="260426 212 800x533" width="800" height="533" /></p>
<p><img src="/images/260426-203_800x533.jpg" alt="260426 203 800x533" width="800" height="533" /></p>
<p><img src="/images/260426-213_800x533.jpg" alt="260426 213 800x533" width="800" height="533" /></p>
<p>&nbsp;</p>
<p>&nbsp;</p>